Pokazywanie postów oznaczonych etykietą korytko. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą korytko. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 17 marca 2009

Bielenie Gustawa


Wchodząc na różne blogi i strony internetowe, mam wrażenie, że wszystkich dookoła ogarnęła mania wybielania wszystkiego, co stanie nam na drodze. Wszędobylski styl gustawiański w swej skrajnej postaci otacza nas zewsząd i osacza swoim sterylnym blaskiem. Wyrafinowanym, eleganckim, a jednak dość niepraktycznym i nieprzystępnym.
Tak charakterystyczne (zwłaszcza dla blogów skandynawskich) wybielone wnętrza są z pewnością odpowiednie dla osób samotnych, bezdzietnych małżonków oraz ludzi, którzy odchowali już i wypuścili z gniazda swoje pisklęta. Nie wyobrażam sobie rodziny takiej jak moja - z parką wszędobylskich, acz uroczych bachorków - w przestrzeni poukładnej niczym scena, na której za chwilę rozgrywać się będzie sztuka codziennego życia.
Moje własnoręcznie przerobione krzesła z nową, wysyblimowaną tapicerką, w kilka dni później stały się obrazem nędzy i rozpaczy, z wypisanym na sobie menu z całego tygodnia. I bądź tu człowieku elegancki!


Jednak nawet ja - wielbicielka koloru pod każdą postacią, dałam się uwieść wyszukanej elegancji stonowanych dodatków. Dzieci są już większe, więc przybywa mi możliwości realizacji snutych od dawna planów, uczynienia z niewielkiej chatki, prawdziwego domu. Funkcjonalnego, w pełni odpowiadającego naszym potrzebom i wyrafinowanego zarazem.
To "wyrafinowanie" w naszym przypadku musi mieć swoje granice. Wąż osobisty za każdym razem, gdy rzucę jakimś pomysłem mówi: "Pokaż mi to! Muszę to zobaczyć zanim się zdecyduję." I kiedy tłumaczę, że tego jeszcze nie było, nigdzie nie widziałam podobnego rozwiązania i jestem pierwsza, z reguły przecząco kręci głową. Potem zaczyna się przekonywanie, namawianie, argumentowanie, a na koniec owego -ania okazuje się, że to od początku był jego pomysł niestety...
W czasie budowy przechodziliśmy wiele spięć i chociaż z reguły zupełnie się nie kłócimy, to dochodziło do wymiany zdań: a to na temat niszek w postumencie kominka i w ścianach, a to szprosów w oknach, a innym razem murków w kuchni... Jednak wąż osobisty kilka razy zdołał mnie zaskoczyć... choćby w kwestii profili nadokiennych, urozmaicających architekturę domu. Pół roku przekonywałam go choćby do styropianowych, zupełnie prostych obramowań nad drzwiami i oknami. Aż pewnego dnia odwiedziliśmy firmę specjalizującą się w produkcji tego typu ozdobników i tak się zapalił do tego pomysłu, że zakupiliśmy nawet zworniki nadokienne... oczywiście ściśle wg. jego pomysłu ;)
I łazienka na górze... kto by się spodziewał, że zdoła tak zaszaleć? Czarno-białe retro płytki... [niestety spartolone przez papieża polskiego kafelkarstwa.]
Tak. Stwierdzić należy, że wąż osobisty ma wiele zalet. Jego druga żona będzie miała z niego z pewnścią większy pożytek niż ja, co nie przeszkodzi nam zapewne dobrze się czuć w swoim towarzystwie. Nawet chętnie się z nią zaprzyjaźnię. To takie praktyczne ;) !
Ale wracając do meritum: białe dodatki... Pchli targ zupełnie mnie pod tym względem pochłonął http://pchli.blogspot.com/ . Dla kogoś, kto tak jak ja poszukuje ciekawych dodatków, jest to miejsce idealne pod wieloma względami. Jednak nie poprzestaję na tym: właśnie dotarła do mnie cudowna żardiniera ("zwana przez niektórych korytkiem"), która nie bez przyczyny gości na tak wielu blogach. Zawdzięczam ją Paulinie z Oranżerii http://oranzeria.com/ . Zamówiłam tam równie urocze lustro do przedpokoju - zobaczymy co z tego wyjdzie, gdyż pochodzi z ubiegłorocznej kolekcji.


Przypadkiem w kwiaciarni dostałam dodatki do łazienki - również żardiniery, ale metalowe, które po niewielkich przeróbkach (suchy pędzel + srebrna porporina w płynie) i powieszeniu jedna nad drugą, będą przechowywać zwinięte w rulony ręczniki i drobiazgi kąpielowe.
Do tego mały dzwonek na taras z ptaszkami, kilka uroczych, pasmanteryjnych drobiazgów (np. do poduszek), i parę dodatków które w drodze... uff... to by było na tyle... ostatnio nie mam zbyt wiele czasu, żeby pisać. I codziennie to kiepskie światło do fotografowania - wszystkie zdjęcia wychodzą ponure. (Rano padał nawet śnieg.)
Cóż... sporo się tego nazbierało...